MİNİK KARTAL PIT PIT

Bir varmış bir yokmuş, uzaklarda mavi bir gökyüzü varmış. Bu gökyüzünde, bulutların üzerinde, minik bir kartal yaşarmış. Adı Pıt Pıt’mış. Pıt Pıt daha çok küçükmüş, annesi ve babası ona uçmayı öğretiyormuş.
Pıt Pıt kanatlarını çırpıyor, çırpıyor ama tam uçamıyormuş. Hop hop zıplıyor, minik adımlarla koşuyormuş. Annesi ona “Pıt Pıt, kanatlarını daha hızlı çırp!” diyormuş. Babası ise “Bak Pıt Pıt, rüzgarı hisset!” diyormuş.
Bir gün Pıt Pıt, yüksek bir kayanın tepesine çıkmış. Aşağıya bakmış, kocaman ağaçları, minik çiçekleri görmüş. “Ben de uçmak istiyorum!” diye bağırmış. Derin bir nefes almış ve kanatlarını var gücüyle çırpmış.
Pıt Pıt önce biraz düşmüş gibi olmuş, sonra birden havalanmış! Kanatları rüzgarla dans etmiş. Pıt Pıt gökyüzünde süzülmüş, bulutlara dokunmuş. Çok mutlu olmuş!
Annesi ve babası aşağıdan onu izlemişler, gülümsemişler. “Aferin Pıt Pıt! Artık uçabiliyorsun!” demişler.
Pıt Pıt o günden sonra hep uçmuş, gökyüzünde özgürce dolaşmış. Arkadaşlarıyla oyunlar oynamış, yeni yerler keşfetmiş.