Uçan Sandalye Masalı

Bir zamanlar, küçük bir çocuk varmış. Adı Deniz’miş. Deniz’in odasında çok sevdiği, mavi renkli bir sandalyesi varmış.
Her gün o sandalyeye oturur, oyuncaklarıyla oynarmış.

Bir gece, sandalye fısıldamış:
“Hazır mısın? Hadi maceraya çıkalım!”

Deniz şaşırmış ama hemen oturmuş.
“Hop!” diye sandalye havalanmış.
Pencereden dışarı çıkmışlar, gökyüzünde uçmaya başlamışlar.

Uçtukça yıldızlar onlara gülümsemiş. Ay, yuvarlak yüzünü eğmiş ve “İyi yolculuklar!” demiş.
Sandalye birden hızlanmış ve Bulutlar Diyarı’na varmışlar.

Orada pamuk gibi yumuşak bulut çocukları varmış.
Bulut çocuklar, Deniz’e bir top vermiş. Ama bu top ışıl ışıl parlıyormuş.
“Bu bizim Gülme Topu’muz,” demişler. “Kim oynarsa kahkahalarla güler!”

Deniz topu sektirmiş:
“Pat! Pıt! Pat!”
Birden kahkahalar başlamış. O kadar çok gülmüş ki, bulut çocuklarla yuvarlanmış.

Ama vakit geçmiş. Sandalye fısıldamış:
“Artık eve dönme zamanı.”

Deniz geri dönmüş, yatağına uzanmış. Sabah uyandığında sandalye sessizmiş… ama odasının köşesinde ışıl ışıl parlayan Gülme Topu duruyormuş.

O günden sonra, ne zaman üzülse, Deniz o topu sektirmiş ve kahkahalarla gülmüş.

Ve masal burada bitmiş.