Yavaş yavaş yürüyen ile ilgili merak ettiğiniz her şeyi bu yazıda bulabilirsiniz.
Bir varmış, bir yokmuş, engin bir ormanın derinliklerinde yaşayan çok yavaş, ama çok da tatlı bir kaplumbağa varmış. Adı Cabbar’mış. Cabbar, diğer hayvanlar gibi hızlı koşamaz, yüksek ağaçlara tırmanamazmış. Ama onun yerine çok güzel şarkılar söyler ve harika hikayeler anlatırmış.
Bir gün, Cabbar ormanda dolaşırken, minik bir kuşla karşılaşmış. Kuş, Cabbar’a “Neden bu kadar yavaşsın?” diye sormuş. Cabbar gülümseyerek, “Ben yavaş yürümeyi seviyorum. Her adımda etrafımdaki güzellikleri daha iyi görebiliyorum. Sen ne yapmayı seviyorsun?” demiş. Kuş, “Ben çok hızlı uçmayı seviyorum. En yüksek ağaçların tepelerine kadar çıkabiliyorum!” demiş.
Cabbar, kuşun sözlerini dinlerken, “Ben de senin gibi uçmak isterdim ama kanatlarım yok. Ama senin gibi şarkı söyleyebilirim.” demiş ve güzel bir şarkı söylemeye başlamış. Kuş, Cabbar’ın şarkısını dinleyerek çok mutlu olmuş ve “Senin sesin çok güzelmiş, Cabbar!” demiş.
O günden sonra, Cabbar ve kuş en iyi arkadaş olmuşlar. Cabbar, kuşu yavaş yavaş ormanın her köşesini gezdirirken, kuş da Cabbar’a gökyüzünün güzelliğini gösterirmiş. Birlikte maceralara atılır, oyunlar oynar ve birbirlerine komik hikayeler anlatırlarmış.
Bir gün, ormanda büyük bir yangın çıkmış. Hayvanlar korkuyla kaçışmaya başlamışlar. Cabbar da arkadaşları ile birlikte güvenli bir yere gitmek istemiş. Ama Cabbar çok yavaş olduğu için diğer hayvanlardan geri kalmış. Kuş, Cabbar’ı görünce çok üzülmüş ve hemen dönüp ona yardım etmeye karar vermiş.
Kuş, Cabbar’ın kabuğuna tutunarak onu güvenli bir yere taşımaya çalışmış. Ama yangın çok büyükmüş. Kuş, Cabbar’ı kurtarmak için elinden geleni yapmış ama başarılı olamamış. Tam umutlarını yitirmek üzereyken, yağmur yağmaya başlamış ve yangın söndürülmüş.
Cabbar, sağ salim kurtulduğunda çok sevinmiş. Kuş da arkadaşını kurtarmak için gösterdiği çabadan dolayı çok mutlu olmuş. O günden sonra, Cabbar ve kuş daha da birbirlerine bağlanmışlar. Cabbar, yavaş olmasına rağmen çok değerli bir arkadaş olduğunu anlamış. Kuş da hızlı olmanın her zaman iyi olmadığını öğrenmiş.
Cabbar ve kuş, ömürlerinin sonuna kadar birlikte yaşamışlar. Cabbar, ormanın en bilge kaplumbağası olmuş ve herkes ona saygı göstermiş. Kuş da en güzel şarkıları söyleyen kuş olarak ünlenmiş. Onların hikayesi, ormanda yaşayan herkese yavaş olmanın, arkadaşlığın ve yardımlaşmanın ne kadar önemli olduğunu öğretmiş.
Ve böylece, yavaş yavaş yürüyen Cabbar’ın hikayesi sonsuza dek anlatılmaya devam etmiş.
